SAG
Ustaw PSI i zmierz realne ugięcie w sprzęcie, w którym jeździsz.
Najpierw wybierz sprzęt i masę. Wynik niżej pokazuje PSI, SAG i dokładne pokrętła do ustawienia.
PSI używa części masy roweru, rebound bazuje na wadze rowerzysty, a LSC/HSC dostają osobną korektę ciężkiego roweru.
Jedno pytanie: jak naprawdę jeździsz. Ustawia cel SAG i delikatnie podparcie kompresji.
Wybierz realny typ jazdy, nie nazwę roweru. Jeśli nie jeździsz w bike parku ani na zawodach — wybierz Trail.
Styl ustawia cel SAG i podparcie kompresji (±1-2 kliki). PSI widelca i rebound wynikają z tabel producenta dla Twojej wagi — styl ich nie przesuwa. Na tę bazę RideLab nakłada kolejne warstwy: masę roweru, spacery, poziom jazdy, korektę z pomiaru SAG i diagnostykę symptomów.
Najpierw ustaw realne ugięcie w zielonym zakresie. Rebound i LSC/HSC mają sens dopiero po tym pomiarze.
| Waga (kg) | Waga (lbs) | PSI |
|---|---|---|
| 54-59 | 120-130 | 66 |
| 59-64 | 130-140 | 70 |
| 64-68 | 140-150 | 74 |
| 68-73 | 150-160 | 78 |
| 73-77 | 160-170 | 82 |
| 77-82 | 170-180 | 86 |
| 82-86 | 180-190 | 89 |
| 86-91 | 190-200 | 94 |
| 91-95 | 200-210 | 99 |
| 95-100 | 210-220 | 105 |
| 100-104 | 220-230 | 109 |
| 104-109 | 230-240 | 113 |
| 109-113 | 240-250 | 117 |
Najpierw wynik z kalkulatora, potem test na trasie. Nie zmieniaj pięciu rzeczy naraz: jedna korekta, jedna jazda, jeden wniosek.
Ustaw PSI i zmierz realne ugięcie w sprzęcie, w którym jeździsz.
Dopiero po SAG. Ma decydować, czy zawieszenie nadąża za kolejnymi uderzeniami.
LSC/HSC koryguj pod konkretny objaw, nie pod samą wagę ridera.
Ostatni etap: gdy SAG jest dobry, a końcówka skoku nadal nie pasuje.
Wybierz objaw z trasy. Kolejność korekt ma znaczenie.
Podparcie dla wolnych ruchów: hamowanie, bermy, pompowanie, pedałowanie. Jeśli rower nurkuje albo zapada się w zakręcie, zaczynasz tutaj.
Reakcja na szybkie uderzenia: korzenie, kamienie, chatter, lądowania. Na square-edge często otwierasz HSC, na lądowaniach zwykle szukasz więcej supportu.
Packing po serii uderzeń to najczęściej zbyt wolny rebound, nie za mało LSC.
Setup zależy od trasy, opon, tokenów, serwisu, stylu jazdy i kinematyki ramy.
Jeśli SAG jest poza celem, wróć do PSI. Kliki mają stroić zachowanie, nie ratować złą sprężynę.
Krótka ściąga: kolejność ustawień, zakresy SAG dla każdej dyscypliny i odpowiedzi na typowe pytania serwisowe.
Najpierw ustaw ciśnienie i zmierz realny SAG. Przy tylnym amortyzatorze tabela jest tylko bazą, bo rama mocno zmienia pracę zawieszenia.
Ustaw po PSI. Za wolny rebound pakuje zawieszenie w serii uderzeń; za szybki daje odbijanie i utratę trakcji.
LSC daje podparcie przy hamowaniu, pompowaniu i zakrętach. HSC pracuje przy ostrych uderzeniach, drobnych szybkich nierównościach i lądowaniach.
Ruszaj dopiero gdy SAG jest dobry, a rower nadal dobija albo nie wykorzystuje końcówki skoku.
| Dyscyplina | Widelec | Tył | Dla kogo |
|---|---|---|---|
| XC | 15-18% | 20-25% | Wyścigi XC, maratony, długie tury |
| Trail | 18-22% | 25-30% | Zwykły las: singletracki, korzenie, krótkie zjazdy |
| Enduro / All-Mountain | 20-25% | 28-32% | Trudniejsze szlaki, dłuższe zjazdy, dropy, zawody enduro, lift |
| DH / Bike park | 15-20% | 30-32% | Wyścigi DH, gravity park: pełny mix terenu — duże skoki, kamieniste sekcje, braking bumps, korzenie |
Nie jako gotowe ustawienie. Waga, opony, trasa, temperatura, tokeny, serwis i rama zmieniają wynik. Cudze kliknięcia traktuj najwyżej jako porównanie.
Gdy rower nurkuje przy hamowaniu, zapada się w bermach, buja przy pompowaniu albo brakuje podparcia w środku skoku.
Gdy zawieszenie jest twarde na ostrych uderzeniach, traci trakcję na chatterze albo dobija na lądowaniach mimo poprawnego SAG.
Najpierw sprawdź HSC i technikę lądowania. Jeśli problem wraca na tych samych lądowaniach, dodaj token/spacer objętości zamiast podbijać HSC do oporu.
Bo tylny amortyzator pracuje przez kinematykę ramy. Przełożenie zawieszenia, progresja i fabryczne strojenie mogą przesunąć realne ciśnienie o kilkadziesiąt PSI.